شمارهٔ ۲۰۹

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۱۱ز آتشپاره خود گرمیی تا وا کشم، هردم
2. شمارهٔ ۲۱۲چون همه ز آن حق است، از چه بجود نازی
3. شمارهٔ ۲۱۳گمنام بس که همچو وفا در زمانه‌ام
4. شمارهٔ ۲۱۴تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام
5. شمارهٔ ۲۱۵. . .
6. شمارهٔ ۲۱۶یاد آن روز که چشم نگران دانستم
7. شمارهٔ ۲۱۷می گلگون فنا نشأة دیگر دارد
8. شمارهٔ ۲۱۸دهد جدایی یاران رفته بر بادم