پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۴۰دلم صدره به گلشن رفته، لیکن
  2. شمارهٔ ۶۴۱نی به میناکار دارم، نی به خم، نی با سبو
  3. شمارهٔ ۶۴۲چرخ نامرد است، اگر مردی ازو یاری مخواه
  4. شمارهٔ ۶۴۳روز جزا برآیم، ساغر به کف نهاده
  5. شمارهٔ ۶۴۴باز بر بال و پرم گرد هوس پیچیده
  6. شمارهٔ ۶۴۵گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما
  7. شمارهٔ ۶۴۶ز بس می روید امشب از چراغ ما گل شادی
  8. شمارهٔ ۶۴۷پژمرده بود حسن بت دست رسیده
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.