پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۹بس که زان گل در دل ما خار نومیدی شکست
  2. شمارهٔ ۶۰به تسکین دلم یکسان بود لطف و عتاب او
  3. شمارهٔ ۶۱می دود چون طفل بر زانوی آن گل پیرهن
  4. شمارهٔ ۶۲بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان
  5. شمارهٔ ۶۳از بس که دید رو، ز لب می پرست ما
  6. شمارهٔ ۶۴از بس گل برگشتگی، در آب دارد طالعم
  7. شمارهٔ ۶۵بهار افکنده در صحن چمن از سبزه قالی‌ها
  8. شمارهٔ ۶۶آن بلبل مستم که ز گلریزی افغان
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.