پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲بس که سرسبزی بود در طالع بی حاصلان
  2. شمارهٔ ۶۳از بس که دید رو، ز لب می پرست ما
  3. شمارهٔ ۶۴از بس گل برگشتگی، در آب دارد طالعم
  4. شمارهٔ ۶۵بهار افکنده در صحن چمن از سبزه قالی‌ها
  5. شمارهٔ ۶۶آن بلبل مستم که ز گلریزی افغان
  6. شمارهٔ ۶۷به روی ما چو دف از ذوق می زند سیلی
  7. شمارهٔ ۶۸بس که شد مرغ نگاهم بی گل رویت ضعیف
  8. شمارهٔ ۶۹مرد خدا نمی شود، گرچه زن از کنار خود
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.