پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۵۲

ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن

گر نبیند بویی از بهبود، رنگ زرد ما

مایه ما در سفر، چون آب شد نقصان پذیر

آنچه ماند از مایه، خواهد گشت راه آورد ما

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۴ساقی پیاله داد به چنگ هوس مرا
  2. شمارهٔ ۵۵کمان طالع ما تیر برنمی تابد
  3. شمارهٔ ۵۶بس که از جوی صفا، شاداب می بینم ترا
  4. شمارهٔ ۵۷ندید مادر ایام، روی شوکت ما
  5. شمارهٔ ۵۸به عجز پای منه، عرض مرد می رود اینجا
  6. شمارهٔ ۵۹بس که زان گل در دل ما خار نومیدی شکست
  7. شمارهٔ ۶۰به تسکین دلم یکسان بود لطف و عتاب او
  8. شمارهٔ ۶۱می دود چون طفل بر زانوی آن گل پیرهن
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.