پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۵۱۳

دل به استحضار آیات شهادت زنده است

بخت کو تا سوره زخم ترا از بر کنیم

ما و آن همت که چون نرگس درین بستانسرا

از کدوی بی نیازی، باده در ساغر کنیم

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱۵چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند
  2. شمارهٔ ۵۱۶نشاط از سبزه مینا ندیدم
  3. شمارهٔ ۵۱۷این که هستی خوانده ای، از نیستی هم کمتر است
  4. شمارهٔ ۵۱۸شد فراموش ز تکرار خموشی سخنم
  5. شمارهٔ ۵۱۹جنون در چوب گل پیچد ز سودایی که من دارم
  6. شمارهٔ ۵۲۰قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیست
  7. شمارهٔ ۵۲۱کسی به چشم تو از ناز در نمی آید
  8. شمارهٔ ۵۲۲یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.