شمارهٔ ۱۲۹

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۳۱شمع و چراغ مجلس مستان می و نی است
2. شمارهٔ ۱۳۲آهم ز لخت دل فلک گل ستاره ای است
3. شمارهٔ ۱۳۳می کشی درد ته جام کسی است
4. شمارهٔ ۱۳۴سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
5. شمارهٔ ۱۳۵جلوه سرو روان قافله بیهوشی است
6. شمارهٔ ۱۳۶گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
7. شمارهٔ ۱۳۷کلید زبانم به دست خاموشی است
8. شمارهٔ ۱۳۸در حقیقت عاشق و معشوق را دل‌ها یکی است