شمارهٔ ۱۳۲

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۳۴سرنوشتم چون تمنا چین ابروی کسی است
2. شمارهٔ ۱۳۵جلوه سرو روان قافله بیهوشی است
3. شمارهٔ ۱۳۶گلی که رنگ فروشد به شعله می نوشی است
4. شمارهٔ ۱۳۷کلید زبانم به دست خاموشی است
5. شمارهٔ ۱۳۸در حقیقت عاشق و معشوق را دل‌ها یکی است
6. شمارهٔ ۱۳۹تماشا باز در چشمم نهانی است
7. شمارهٔ ۱۴۰خسته جور تو با ناله و افغان ننشست
8. شمارهٔ ۱۴۱دامان فتنه گل به میان سخن شکست