پرش به محتوای اصلی
اسیر شهرستانی اسیر شهرستانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲۹

با اشک تلخکام اسیران گلاب چیست

با گرد راه زنده دلان آفتاب چیست

آیینه خانه دل ما وقف الفت است

مردود این دیار چه و انتخاب چیست

ای محتسب خمارم و گستاخ مشرب است

نرخ شراب چند و بهای کباب چیست

تعبیر خوابهای پریشان نمی کنم

از زلف خویش بپرس که تعبیر خواب چیست

حسن از کجا و مرتبه عشق از کجا

تا اشک عندلیب گدازد گلاب چیست

در محفلی که ناز و نیازی به هم رسند

دانم اگر سؤال نباشد جواب چیست

یاران سؤالی از ره انصاف می کنم

پست و بلند عشق (و) جنون را جواب چیست

ما شخص غفلتیم ندانیم حال اسیر

ای هادی طریق محبت مآب چیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۳۱دماغ وحشی ما صید بوی الفت کیست
  2. شمارهٔ ۳۳۲فرزانگی در آتش غفلت سپند کیست
  3. شمارهٔ ۳۳۳آن دل که نام درد نداند سپند کیست
  4. شمارهٔ ۳۳۴فیض بیداری مسیح بخت آلود کیست
  5. شمارهٔ ۳۳۵نمی داند محبت درهم از کیست
  6. شمارهٔ ۳۳۶بوی چمن ز خانه به دوشان شوق کیست
  7. شمارهٔ ۳۳۷گلزارها ز اشک جگرتاب چشم کیست
  8. شمارهٔ ۳۳۸جنون بوی گل افسانه کیست
همه‌ی غزلیات ←

اسیر شهرستانی درباره‌ی اسیر شهرستانی

میرزا جلال‌الدین محمد بن مؤمن اسیر شهرستانی اصفهانی (زاده ۱۰۲۹ ق در اصفهان – درگذشت ۱۰۴۹ ق و به روایتی ۱۰۵۹ ق) از شاعران بزرگ فارسی‌سرای سبک هندی قرن ۱۱ ق. است. میرزا جلال‌الدین، فرزند ارشد میرزا مؤمن از سادات شهرستان - از توابع اصفهان - و از شاعران بزرگ سبک هندی سدهٔ ۱۱ ق. است. ظاهراً در سال ۱۰۲۹ ق در اصفهان زاده شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.