پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۱۹

لذت جان ما ز مستان پرس

ذوق رندان ز می پرستان پرس

خبر از حال ما اگر پرسی

در خرابات رو ز رندان پرس

نوش کن جام می که نوشت باد

بعد از این ذوق باده نوشان پرس

دردمندانه گر دوا جوئی

دُرد دردش بجوی و درمان پرس

سر زلفش اگر به دست آری

حال شوریدهٔ پریشان پرس

جان عاشق به پرسشی دریاب

آنگهی هر چه خواهی از جان پرس

ساقی بزم نعمت اللهم

ذوقم از خدمت حریفان پرس

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۲۱رنج عشقی کشیده ام که مپرس
  2. غزل شمارهٔ ۹۲۲گرم و سردی چشیده‌ام که مپرس
  3. غزل شمارهٔ ۹۲۳جام می را به نوش و خوش می‌باش
  4. غزل شمارهٔ ۹۲۴شراب شوق را پیمانه می باش
  5. غزل شمارهٔ ۹۲۵جان به جانان سپار و خوش می باش
  6. غزل شمارهٔ ۹۲۶دل به دلبر گذار و خوش می باش
  7. غزل شمارهٔ ۹۲۷دُرد دردش بنوش خوش می باش
  8. غزل شمارهٔ ۹۲۸سیدی خواهی پناه و بنده باش
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.