پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۲۳

جام می را به نوش و خوش می‌باش

نوش و نوش و خموش و خوش می‌باش

همچو خم شرابخانه به ذوق

خود به خود خوش بجوش و خوش می‌باش

خلعتی نو اگر به تو نرسد

باش با کهنه پوش و خوش می‌باش

چه کنی هوش مست باش مدام

بگذر از عقل و هوش و خوش می‌باش

عاشقانه سبوی می می‌کش

همچو رندان به دوش و خوش می‌باش

بزم عشق است و عاشقان سر‌مست

خوش بیا می بنوش و خوش می‌باش

در ره عاشقی چو سید ما

عاشقانه بکوش و خوش می‌باش

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۲۵جان به جانان سپار و خوش می باش
  2. غزل شمارهٔ ۹۲۶دل به دلبر گذار و خوش می باش
  3. غزل شمارهٔ ۹۲۷دُرد دردش بنوش خوش می باش
  4. غزل شمارهٔ ۹۲۸سیدی خواهی پناه و بنده باش
  5. غزل شمارهٔ ۹۲۹گر فسرده نیستی گر ما نه باش
  6. غزل شمارهٔ ۹۳۰ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
  7. غزل شمارهٔ ۹۳۱ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
  8. غزل شمارهٔ ۹۳۲زر بپاش و خواجهٔ زر پاش باش
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.