پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۲۵

جان به جانان سپار و خوش می باش

دل به دلبر گذار و خوش می باش

آن یکی در هزار خوش می بین

یک به یک می شمار و خوش می باش

گرچه با عاشقی و سرمستی

فارغی از خمار و خوش می باش

در خرابات عشق رندانه

با می خوشگوار خوش می باش

بنظر می نگار نقش و نگار

با خیال نگار خوش می باش

عاشقانه در آ به مجلس ما

دمی با ما برآر خوش می باش

جام می نوش شادی سید

از کسی غم مدار خوش می باش

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۲۷دُرد دردش بنوش خوش می باش
  2. غزل شمارهٔ ۹۲۸سیدی خواهی پناه و بنده باش
  3. غزل شمارهٔ ۹۲۹گر فسرده نیستی گر ما نه باش
  4. غزل شمارهٔ ۹۳۰ای دل ار عاشقی بیا خوش باش
  5. غزل شمارهٔ ۹۳۱ای دل ار چه شکسته ای خوش باش
  6. غزل شمارهٔ ۹۳۲زر بپاش و خواجهٔ زر پاش باش
  7. غزل شمارهٔ ۹۳۳عشق سرمست است و دارد دور باش
  8. غزل شمارهٔ ۹۳۴پاک باش و بی وضو یک دم مباش
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.