پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۰۱

شاهبازی درآمد از در باز

خیز و در پای او تو سر در باز

برو ای عقل چون درآمد عشق

خانهٔ خویشتن به او پرداز

دل به میخانه می کشد دیگر

مرغ جان می کند روان پرواز

جام جم خوش بود به ما همدم

نی و نائی به همدگر دمساز

ساز و سازنده هر دو می باید

ورنه بی ساز کی نوازد ساز

هست رازی میان دیده و دل

می کند فاش غمزهٔ غماز

سیدم دل ببرد از همه کس

لیک دل را گذاشت در شیراز

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۰۳برو ای میر من به مال مناز
  2. غزل شمارهٔ ۹۰۴بیا و پردهٔ هستی برانداز
  3. غزل شمارهٔ ۹۰۵که را روئی چنین زیباست امروز
  4. غزل شمارهٔ ۹۰۶میخانه سبیل ماست امروز
  5. غزل شمارهٔ ۹۰۷به کام دل رسیدم باز امروز
  6. غزل شمارهٔ ۹۰۸درد از تو خوش است و هم دوا نیز
  7. غزل شمارهٔ ۹۰۹شاهان همه حیران جمال تو گدا نیز
  8. غزل شمارهٔ ۹۱۰خاک میخانه بر سر ما ریز
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.