پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۹۱

در مرتبه ای سرمست در مرتبه ای مخمور

در مرتبه ای واصل در مرتبه ای مهجور

در مرتبه ای عاشق درمرتبه ای معشوق

در مرتبه ای ناظر در مرتبه ای منظور

در مرتبه ای سلطان در مرتبه ای درویش

در مرتبه ای شاه است در مرتبه ای دُستور

در مرتبه ای کرمان در مرتبه ای شیراز

در مرتبه ای پیدا در مرتبه ای مستور

در مرتبه ای خالق در مرتبه ای مخلوق

در مرتبه ای قادر در مرتبه ای مقدور

در مرتبه ای غایب در مرتبه ای حاضر

در مرتبه ای پنهان در مرتبه ای مشهور

در مرتبه ای سید در مرتبه ای بنده

در مرتبه ای ناصر در مرتبه ای منصور

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۹۳ملک اگر خواهد کسی گو هان بگیر
  2. غزل شمارهٔ ۸۹۴منظور یکی ، یکی است ناظر
  3. غزل شمارهٔ ۸۹۵می رود عمر ما دریغا عمر
  4. غزل شمارهٔ ۸۹۶رند مستیم و عشق شورانگیز
  5. غزل شمارهٔ ۸۹۷من سودازده با عشق درافتادم باز
  6. غزل شمارهٔ ۸۹۸در میخانه را گشادم باز
  7. غزل شمارهٔ ۸۹۹مرغ جانم می کند پرواز باز
  8. غزل شمارهٔ ۹۰۰عاشق و مست و رندم و جانباز
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.