پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۹۴

منظور یکی ، یکی است ناظر

مظهر به مظاهر است ظاهر

جام است و شراب هر دو یک آب

نوریست به نور خویش ساتر

مستیم وخراب جام بر دست

داریم حضور و اوست حاضر

صد جان در عشق اگر ببازیم

باشیم ز بندگیش قاصر

با باطن پاک عشق بازیم

با ظاهر نازنین ظاهر

شد بر همه کائنات ناصر

منصور چو رفت بر سر دار

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۹۶رند مستیم و عشق شورانگیز
  2. غزل شمارهٔ ۸۹۷من سودازده با عشق درافتادم باز
  3. غزل شمارهٔ ۸۹۸در میخانه را گشادم باز
  4. غزل شمارهٔ ۸۹۹مرغ جانم می کند پرواز باز
  5. غزل شمارهٔ ۹۰۰عاشق و مست و رندم و جانباز
  6. غزل شمارهٔ ۹۰۱شاهبازی درآمد از در باز
  7. غزل شمارهٔ ۹۰۲خاطرم می کشد سوی شیراز
  8. غزل شمارهٔ ۹۰۳برو ای میر من به مال مناز
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.