پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹۲

گنج پنهانی که پیدا کرده اند

از برای بخشش ما کرده اند

چشم ما را نور خود بخشیده اند

بر جمال خویش بینا کرده اند

جزو و کل را جام وحدت داده اند

بر همه خود را هویدا کرده اند

دل ز دست عالمی بربوده اند

عاشقانه ملک یغما کرده اند

لطف معنی را بصورت داده اند

این دوئی را باز یکتا کرده اند

تا عیان گردد چو سید عارفی

آنچه پنهان بود پیدا کرده اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۹۴غرّهٔ ماه مبارک بین که غرّا کرده‌اند
  2. غزل شمارهٔ ۷۹۵مشکلات ما چو حل ، وا کرده اند
  3. غزل شمارهٔ ۷۹۶این خط نگر که بر رخ جانان کشیده اند
  4. غزل شمارهٔ ۷۹۷عاشقان درش از درد دوا یافته اند
  5. غزل شمارهٔ ۷۹۸آتش عشق همان دم که بر افروخته اند
  6. غزل شمارهٔ ۷۹۹بحریان احوال دریا گفته اند
  7. غزل شمارهٔ ۸۰۰مدام همدم جام شراب باشد رند
  8. غزل شمارهٔ ۸۰۱تا نگوئی که خواجه مالش ماند
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.