پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹۱

آفتابی را هویدا کرده اند

نور چشم ماه پیدا کرده اند

صورت و معنی به هم آراستند

این و آن گوئی که یکتا کرده اند

مجلس مستانه ای بنموده اند

دعوت رندان به آنجا کرده اند

چشم مردم دیدهٔ اهل نظر

خوش به نور خویش بینا کرده اند

عالمی را ساخته چون آینه

در همه خود را تماشا کرده اند

گنج اسما را به هر کس داده اند

رحمتی بر جمله اشیا کرده اند

نعمت الله را به ما بخشیده اند

این عنایت بین که با ما کرده اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۹۳آب حیات ماست که می نام کرده اند
  2. غزل شمارهٔ ۷۹۴غرّهٔ ماه مبارک بین که غرّا کرده‌اند
  3. غزل شمارهٔ ۷۹۵مشکلات ما چو حل ، وا کرده اند
  4. غزل شمارهٔ ۷۹۶این خط نگر که بر رخ جانان کشیده اند
  5. غزل شمارهٔ ۷۹۷عاشقان درش از درد دوا یافته اند
  6. غزل شمارهٔ ۷۹۸آتش عشق همان دم که بر افروخته اند
  7. غزل شمارهٔ ۷۹۹بحریان احوال دریا گفته اند
  8. غزل شمارهٔ ۸۰۰مدام همدم جام شراب باشد رند
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.