پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۹۰

عاشقان اول ز جان باز آمدند

آن گهی در عشق جان باز آمدند

خون دل در جام جان کردند از آن

با لب معشوق دمساز آمدند

عاشقان رفتند از این عالم ولی

باز می بینم همه باز آمدند

نو عروسان سرابستان عشق

در حرم مستانه با ناز آمدند

جان و دل موسی صفت بر طور تن

با خدای خویش در راز آمدند

در هوای سایهٔ خورشید عشق

باز شهبازان به پرواز آمدند

سید و یاران سید می رسند

عاشقان خانه پرداز آمدند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۹۲گنج پنهانی که پیدا کرده اند
  2. غزل شمارهٔ ۷۹۳آب حیات ماست که می نام کرده اند
  3. غزل شمارهٔ ۷۹۴غرّهٔ ماه مبارک بین که غرّا کرده‌اند
  4. غزل شمارهٔ ۷۹۵مشکلات ما چو حل ، وا کرده اند
  5. غزل شمارهٔ ۷۹۶این خط نگر که بر رخ جانان کشیده اند
  6. غزل شمارهٔ ۷۹۷عاشقان درش از درد دوا یافته اند
  7. غزل شمارهٔ ۷۹۸آتش عشق همان دم که بر افروخته اند
  8. غزل شمارهٔ ۷۹۹بحریان احوال دریا گفته اند
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.