پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۰۷

عشق جانان اگر به جان داری

حاصل عمر جاودان داری

مهر پاک است و مهر آل عبا

خوش نشانیست گر نشان داری

آفتابیست نور او پیدا

نتوانی که آن نهان داری

عقل بگذار و عاشقانه بیا

میل اگر سوی عاشقان داری

گر نداری تو آن نداری هیچ

همه داری اگر تو آن داری

آن میان در کنار اگر خواهی

بنهی هر چه در میان داری

خوش حضوریست صحبت سید

بهتر از لذت جهان داری

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۰۹یار با ما نمی کنی یاری
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۱۰تخم نیک و بدی که می کاری
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۱۱سخن یار بشنو از یاری
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۱۲آمد به درت جان عزیز از سر یاری
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۱۳عمر ضایع مکن به بیکاری
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۱۴در خرابات مجو همچو من میخواری
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۱۵خواه در خواب و خواه بیداری
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۱۶جان و جانان توئی چه پنداری
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.