پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۲۸

ما اگر شاه اگر گدا باشیم

در همه حال با خدا باشیم

جمله اسما به ذوق می خوانیم

از مسما کجا جدا باشیم

موج و بحریم و عین ما آبست

ما در این بحر آشنا باشیم

دردمندیم و درد می نوشیم

دائما همدم دوا باشیم

غیر او دیگری نمی دانیم

عاشق غیر او کجا باشیم

در خرابات رند سرمستیم

این چنین بوده ایم تا باشیم

ما چو باشیم بندهٔ سید

بندهٔ دیگری کجا باشیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۳۰خسته‌حالیم و ز زلف تو شفا می‌طلبیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۳۱عجب است این که من ز من طلبم
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۳۲مجمع صاحبدلان زلف پریشان یافتم
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۳۳قطب عالم روح اعظم یافتم
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۳۴درد دل بردیم و درمان یافتیم
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۳۵درد دل بردیم و درمان یافتیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۳۶جان فدا کردیم و جانان یافتیم
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۳۷بی‌نشانی را نشانش یافتیم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.