پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۳۵

درد دل بردیم و درمان یافتیم

سوز جان دیدیم و جانان یافتیم

جان ما تا مبتلای عشق شد

از بلایش راحت جان یافتیم

دلبر خود در دل خود دیده ایم

گنج او در کنج ویران یافتیم

مدتی بودیم با ساقی حریف

عاشقانه می فراوان یافتیم

یوسف مصری که صد مصرش بهاست

ناگهان در ملک کنعان یافتیم

نعمت الله در خرابات مغان

میر سرمستان و رندان یافتیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۱۳۷بی‌نشانی را نشانش یافتیم
  2. غزل شمارهٔ ۱۱۳۸وقت ما خوش شد که ما ملک گدائی یافتیم
  3. غزل شمارهٔ ۱۱۳۹تا ز درد دل دوائی یافتیم
  4. غزل شمارهٔ ۱۱۴۰نقد گنج عشق او در کنج دل ما یافتیم
  5. غزل شمارهٔ ۱۱۴۱مستیم و خراب و می پرستیم
  6. غزل شمارهٔ ۱۱۴۲دل در آن زلف پرشکن بستیم
  7. غزل شمارهٔ ۱۱۴۳رخت بربستیم و دل برداشتیم
  8. غزل شمارهٔ ۱۱۴۴مائیم که مظهر صفاتیم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.