پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۲۳

سه نقطه یک الف همی نگرم

الفی در حروف می شمرم

در همه حرف ها یکی بینم

نقطهٔ اول است در نظرم

هفت هیکل به ذوق می خوانم

آری میراث مانده از پدرم

این کتابخانه را بخواهم شست

وز سر کاینات در گذرم

خبر از حال خود همی دارم

تا نگوئی تو ام که بی خبرم

روز و شب با وجود در دورم

کی شود آخر این چنین سفرم

بندهٔ سیدم که عمرش باد

لاجرم پادشاه بحر و برم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۲۵منصب مستان ما ترک وجود و عدم
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۲۶مقصود توئی ز جمله عالم
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۲۷همدمی گر طلب کنی یک دم
  4. غزل شمارهٔ ۱۰۲۸تا بود عشق تو بود من عاشق تو بودم
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۲۹در مجمر عشق سوخت عودم
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۳۰سالها شد که به جان طالب جانان خودم
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۳۱مدتی شد که به جان در پی جانان خودم
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۳۲تا جمالش دیده ام حیران شدم
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.