پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۴۳

بی‌طمع باش اگر همی خواهی

تا نیفتی ز پایهٔ امجاد

زان که چون مرغ دشتی ز ره طمع

کرد آهنگ دانهٔ صیاد

ناشده حلق او چو حلقهٔ دام

همچو حرف طمع شدش ابعاد

که مصاریع گنج خانهٔ فضل

در کف مالکست یا حماد

راه رو تا به عقل بشناسی

خاک زرگر ز خانهٔ حداد

گر نخواهی ز نرگس و لاله

چهره گه زرد و گه سیه چو مداد

در جهان همچو سوسن عاشق

چهره زیبنده باش و طبع آزاد

زندگی ضعف یک دو روزهٔ تو

آتش فتنه در جهان افتاد

تا ابد بیش ذات پاک ترا

از جهان هیچ کار بد مرساد

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۴۵گرچه شمشیر حیدر کرار
  2. شمارهٔ ۴۶من نگویم که قاسم‌الارزاق
  3. شمارهٔ ۴۷مرا به غزنین بسیار دوستان بودند
  4. شمارهٔ ۴۸خواجه در غم من ار گفت که چون بی‌خردان
  5. شمارهٔ ۴۹چه ممسکی که ز جود تو قطره‌ای نچکد
  6. شمارهٔ ۵۰سرشگی کز غم معشوق بارم
  7. شمارهٔ ۵۱ای که از بهر خدمت در تو
  8. شمارهٔ ۵۲ای خواجه اگر قامت اقبال تو امروز
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.