پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۷

جان من خیز و جام باده بیار

که مرا برگ پارسایی نیست

ساغر و می به جان و دل بخرم

پیش کس می بدین روایی نیست

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۹پسر هند اگر چه خال منست
  2. شمارهٔ ۳۰ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست
  3. شمارهٔ ۳۱زین پسم با دیو مردم پیکر و پیکار نیست
  4. شمارهٔ ۳۲ای سنایی خواجگی با عشق جانان شرط نیست
  5. شمارهٔ ۳۳هر که در خطهٔ مسلمانیست
  6. شمارهٔ ۳۴آمد آن حور و دست من بربست
  7. شمارهٔ ۳۵آمد آن رگ زن مسیح پرست
  8. شمارهٔ ۳۶مرحبا بحری که آبش لذت از کوثر گرفت
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.