سنایی
شمارهٔ ۱۳۸
گفت حکیمی که مفرح بود
آب و می و لحن و خوش و بوستان
هست ولیکن نبود نزد عقل
هیچ مفرح چو رخ دوستان
سنایی
ادامه‌ی قصاید و قطعات
- شمارهٔ ۱۴۰منم آن مفلسی که کیسهٔ من
- شمارهٔ ۱۴۱ای به عین حقیقت اندر عین
- شمارهٔ ۱۴۲چنگری ای پارسا در عاشق مسکین به کین
- شمارهٔ ۱۴۳در طریق دین قدم پیوسته بوذر وار زن
- شمارهٔ ۱۴۴پای بلقاسم ز پای بلحکم بشناس نیک
- شمارهٔ ۱۴۵زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکن
- شمارهٔ ۱۴۶ای برادر خویش را زین جمع خودبینان مکن
- شمارهٔ ۱۴۷دعوی دین می‌کنی با نفس دمسازی مکن
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.