پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۱۷

بجهم از بد ایام چنانک

از کمان ختنی تیر خدنگ

گر به هر جور که آید بکشد

من پلنگم نکشم جور پلنگ

خواری و اسب گرانمایه مباد

من و این نفس عزیز و خر لنگ

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۹طلوع مهر سعادت به ساحت اقبال
  2. شمارهٔ ۱۲۰تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی
  3. شمارهٔ ۱۲۱هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ
  4. شمارهٔ ۱۲۲آن حور روح فش را بر عقل جلوه کردم
  5. شمارهٔ ۱۲۳زشت همی گویی هر ساعتم
  6. شمارهٔ ۱۲۴چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارم
  7. شمارهٔ ۱۲۵ای یوسف نامی که همیشه چو زلیخا
  8. شمارهٔ ۱۲۶عمر دو نیمه‌ست و ازین بیش نیست
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.