پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۲۱

هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ

لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام

در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌ام

زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۳زشت همی گویی هر ساعتم
  2. شمارهٔ ۱۲۴چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارم
  3. شمارهٔ ۱۲۵ای یوسف نامی که همیشه چو زلیخا
  4. شمارهٔ ۱۲۶عمر دو نیمه‌ست و ازین بیش نیست
  5. شمارهٔ ۱۲۷چند روزی درین جهان بودم
  6. شمارهٔ ۱۲۸از زهر به مغزم رسید بویی
  7. شمارهٔ ۱۲۹خواجه بفزود ولیکن به درم
  8. شمارهٔ ۱۳۰چون من بره سخن درون آیم
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.