پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۵۸

ترک دین و دل نمودم ترک جان هم می‌کنم

غیر عشقت هر چه باشد ترک آن هم می‌کنم

گر تو صیاد منی آزردگی در دام نیست

در قفس سیر و صفای گلستان هم می‌کنم

همچنان کز دل زدودم ز نک مهر غیر را

بعد از این نام تراورد زبان هم می‌کنم

این که دور افتادم از کویت بود جرم رقیب

گه گهی بر سستی طالع گمان هم می‌کنم

ناله‌ام از هجر گل تنها در این گلزار نیست

شیون از ناکامی فصل خزان هم می‌کنم

غیریادت کوانیس روز هجران منست

در برت شب قاصد آهی روان هم می‌کنم

غیر لذتهای پنهانی که بر جان می‌رسد

زیر دست و تیر آن ابرو کمان هم می‌کنم

عاشقانش سودها دیدند و من در راه او

جای سود از بهر این سودا زیان هم می‌کنم

(صامتا) از اشک من تنها زمین نبود خراب

رخنه در بنیاد اهل آسمان هم می‌کنم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰دوش با پیک خیالت گفتگویی داشتیم
  2. شمارهٔ ۶۱بس که در باغ رخت محو تماشا ماندیم
  3. شمارهٔ ۶۲روزگاریست که ما طالب دیدار توئیم
  4. شمارهٔ ۶۳نگارا زخم دل را مرحمش کن
  5. شمارهٔ ۶۴دلی کز عشق مفتون نیست یا رب پر ز خونش کن
  6. شمارهٔ ۶۵شد از آن روزی که صحرای جنون ماوای من
  7. شمارهٔ ۶۶نمی‌دانم شب هجر تو را باشد سحر یا نه
  8. شمارهٔ ۶۷رخت را ماه می‌گفتیم اگر مه داشت پیرایه
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.