پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

به غیر جلوه رویت مرا بهاری نیست

دگر مرا به خزان و بهار کاری نیست

فدای بازوی صید افکنت که در آفاق

نگشته زخمی تیر غمت شکاری نیست

کشیدم از همه کاری به غیر عشقت دست

چو دیدم آنکه به از عشق هیچ کاری نیست

به اختیار کند هر که می‌کند کاری

به جز مرا که در این کار اختیاری نیست

کنون که گشتم و دیدم شده است معلومم

که از تو خوب‌تر اندر جهان‌نگاری نیست

مسلم است بر اهل هر دیار امروز

که در دیار محبت به جز تو یاری نیست

بنای کار تو در دوستی است آخر کار

به صلح و جنگ تو امروز اعتباری نیست

تو یک دم از من بی‌خانمان نه‌ای غافل

مرا به کوی تو از سرکشی گذاری نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷فلک همان نه تو را مهربان به ما نگذاشت
  2. شمارهٔ ۲۸مرد عاشق‌پیشه از کفران نعمت ننگ دارد
  3. شمارهٔ ۲۹خوش آن تنی را که مو به موی شکنج زلفت بتاب دارد
  4. شمارهٔ ۳۰ای دل از این ناله گر تاثیر می‌خواهی ندارد
  5. شمارهٔ ۳۱سر دار محبت سر فرازی برنمی‌دارد
  6. شمارهٔ ۳۲قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد
  7. شمارهٔ ۳۳طره صیادی مرا در زلف خود زنجیر کرد
  8. شمارهٔ ۳۴غمت آن روز که جا در دل ویرانم کرد
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.