پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶

جز مهر تو ای مه سروکارم به کسی نیست

جز خاک سر کوی تو بر سر هوسی نیست

شد لال جرس در ره عشق تو چو داند

خوشتر ز فغان دل پر خون جرسی نیست

روزی تو کنی یاد اسیران که چو بینی

از ما به جز از مشت پری در قفسی نیست

گفتی که به بالین تو آیم دم مردن

افسانه اگر نیست مرا جز نفسی نیست

سر رشته کار دو جهان رفته ز دستم

زانرو که به زلفین توام دسترسی نیست

پنداشتم آن دانه خال است به دام است

اکنون شدم آگه که ره پیش و پسی نیست

بینید غرورش که پس از کشتن(صامت)

می‌گفت منم قاتل و کاری به کسی نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸مرد عاشق‌پیشه از کفران نعمت ننگ دارد
  2. شمارهٔ ۲۹خوش آن تنی را که مو به موی شکنج زلفت بتاب دارد
  3. شمارهٔ ۳۰ای دل از این ناله گر تاثیر می‌خواهی ندارد
  4. شمارهٔ ۳۱سر دار محبت سر فرازی برنمی‌دارد
  5. شمارهٔ ۳۲قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد
  6. شمارهٔ ۳۳طره صیادی مرا در زلف خود زنجیر کرد
  7. شمارهٔ ۳۴غمت آن روز که جا در دل ویرانم کرد
  8. شمارهٔ ۳۵دو شینه دل از دوری دلبر گله می‌کرد
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.