پرش به محتوای اصلی
صامت بروجردی صامت بروجردی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴

مرد خدا فریفته مال و جاه نیست

در بند مال و دولت و تاج و کلاه نیست

جان بردن از مهالک اسباب دنیوی

الا بعون و رایت فضل الله نیست

هرگز ز ظلم خلق مبر بر کسی پناه

الا خدا که غیر خدا دادخواه نیست

تا او نسازد از خم ابرو اشاره

کس را ز حادثات دو گیتی پناه نیست

تشویش چوب حاجب و دربان چه می‌کنی

رسم ملوک بر در این بارگاه نیست

راهی نرفته‌ای که بری پی به منزلی

جز یک قدم به منزل جانانه راه نیست

منع نظاره از رخ خود کی نموده است

گر بی‌بصیرتی تو کسی را گناه نیست

سوءالسریره باعث تحریک شبهه است

ورنه میان باطل و حق اشتباه نیست

از انقلاب ماهیت خود بپوش چشم

(صامت) رهی به چهاره بخت سیاه نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶جز مهر تو ای مه سروکارم به کسی نیست
  2. شمارهٔ ۲۷فلک همان نه تو را مهربان به ما نگذاشت
  3. شمارهٔ ۲۸مرد عاشق‌پیشه از کفران نعمت ننگ دارد
  4. شمارهٔ ۲۹خوش آن تنی را که مو به موی شکنج زلفت بتاب دارد
  5. شمارهٔ ۳۰ای دل از این ناله گر تاثیر می‌خواهی ندارد
  6. شمارهٔ ۳۱سر دار محبت سر فرازی برنمی‌دارد
  7. شمارهٔ ۳۲قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد
  8. شمارهٔ ۳۳طره صیادی مرا در زلف خود زنجیر کرد
همه‌ی غزلیات ←

صامت بروجردی درباره‌ی صامت بروجردی

میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری تولد و وفات در بروجرد)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.