غزل شمارهٔ ۳۲۰

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۳۲۲ای غبار خاک پایت توتیای چشم من
2. غزل شمارهٔ ۳۲۳ای درد عشق دل شکنت، آرزوی من
3. غزل شمارهٔ ۳۲۴قدم خمیده گشت، ز بار بلاست این
4. غزل شمارهٔ ۳۲۵خوش آمدی، ز کجا می‌روی؟ بیا بنشین
5. غزل شمارهٔ ۳۲۶گر مطربی رودی زند، بی می ندارد آبرو
6. غزل شمارهٔ ۳۲۷هندوی زلف سرکشت با تو نشسته رو به رو
7. غزل شمارهٔ ۳۲۸با آنکه آبم برده‌ای، یکباره دست از ما مشو
8. غزل شمارهٔ ۳۲۹آمد آن خسرو خوبان جهان از باکو