پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۳۲

ای در ایام تو تیغ غمزه را الماس نام

در میان کینه جویانت خدانشناس نام

شیوه ی بیگانگی از بس به عهدت عام شد

دور نبود گر نداند خضر را الیاس نام

چشم و مژگان سیاهت هندوان جنگجو

کرده ایشان را جهان خودرای [و] جادو داس نام

ظرف هرکس برنتابد ساغر عشق ترا

این قدح دارد ز ما دریاکشان چون طاس نام

هرکه را دیدیم، دارد احتراز از ما سلیم

تا به بدنامی برآوردیم چون افلاس نام

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۳۴ما خس و خار از ره خوبان به دامن می‌کشیم
  2. شمارهٔ ۸۳۵بیا که ساغر عشرت پر از شراب کنیم
  3. شمارهٔ ۸۳۶گرفته با برو دوش تو الفتی دوشم
  4. شمارهٔ ۸۳۷دل خود ز شوق زیان می‌فروشم
  5. شمارهٔ ۸۳۸در ورطهٔ کشاکشِ دوران فتاده‌ایم
  6. شمارهٔ ۸۳۹ساغری کو تا به دل از عیش اسبابی دهم
  7. شمارهٔ ۸۴۰تنم ز ضعف بود رشته ای ز پیرهنم
  8. شمارهٔ ۸۴۱از دو جانب سرگرانی را تحمل می‌کنیم
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.