پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۵

به کوی عشق خوبان تا گذشتم

ز رفتن همچو نقش پا گذشتم

نه گل بر سر، نه خاری در کف پا

چو باد از باغ، بی پروا گذشتم

دلی بی آتش عشقت ندیدم

به افسون در رگ خارا گذشتم

به امید وصال بی وفایی

چو خورشید از سر دنیا گذشتم

سلیم از عشق خوبان حاصلی نیست

زیان دارد، ازین سودا گذشتم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۷خوش آن روزی که می در هر چمن بی‌باک می‌خوردم
  2. شمارهٔ ۷۸۸کی بود در چمن که سرودی نداشتیم
  3. شمارهٔ ۷۸۹سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم
  4. شمارهٔ ۷۹۰ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می‌گویم
  5. شمارهٔ ۷۹۱خویش را بر محرمان آن بت چین بسته‌ایم
  6. شمارهٔ ۷۹۲در سخن سنجی هرکس بتر از غمازیم
  7. شمارهٔ ۷۹۳هلال عیدم و ترک کلاه خورشیدم
  8. شمارهٔ ۷۹۴ما چو مرغان قفس، زمزمه در دل داریم
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.