پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۴۵

لاله ام، در داغ دل بسیار دارم من شریک

در سیه بختی ست همچون سرمه مرد و زن شریک

باغبان چون مانع گل چیدنم گردد؟ که هست

شاخ گل را دست من چون خار پیراهن شریک

در جنونم متفق شد باده با سودای دوست

آب شد در قوت این شعله با روغن شریک

وای بر کشت امید دیگران، چون کرده اند

خضر و عیسی را در آب چشمه ی سوزن شریک

باغبان از تنگ چشمی چون دم آبی دهد

می کند صد خار را با گل درین گلشن شریک

عشق دارد عقل را از دین و دنیا بی نصیب

وای بر موری که با برق است در خرمن شریک

دوستان را هم نصیبی هست از دردم سلیم

در تب گرمم چو فانوس است پیراهن شریک

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۴۷همچو آتش داردم ایام در زندان سنگ
  2. شمارهٔ ۷۴۸از سخن آن به که کس خاموش گردد همچو گل
  3. شمارهٔ ۷۴۹دارم دلی همچون جرس، پیوسته نالان در بغل
  4. شمارهٔ ۷۵۰ز باغ رفتی و گشتم کباب خندهٔ گل
  5. شمارهٔ ۷۵۱هر قطره ی شبنم رخ گل
  6. شمارهٔ ۷۵۲در محبت بس که خواری دیدم از پهلوی دل
  7. شمارهٔ ۷۵۳پروانه را چو مرغ چمن نیست تاب گل
  8. شمارهٔ ۷۵۴مگر افتد گذارش سوی آن گل
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.