پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۵۰

ز باغ رفتی و گشتم کباب خندهٔ گل

بیا که بی‌تو مرا نیست تاب خندهٔ گل

مکن تبسم رنگین به سوی من هردم

که هست خانهٔ بلبل، خراب خندهٔ گل

ادای ناز و نیاز است سر به سر، که شوم

اسیر گریهٔ بلبل، خراب خندهٔ گل

به باغ می‌رود و باد صبح می‌گوید

رسید بر لب بام آفتاب خندهٔ گل

به صفحه صفحهٔ اوراق گل نظاره کنم

کنم برای لبش انتخاب خندهٔ گل

قدح‌کشان چمن را خمار نیست سلیم

سبوی غنچه پر است از شراب خندهٔ گل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۲در محبت بس که خواری دیدم از پهلوی دل
  2. شمارهٔ ۷۵۳پروانه را چو مرغ چمن نیست تاب گل
  3. شمارهٔ ۷۵۴مگر افتد گذارش سوی آن گل
  4. شمارهٔ ۷۵۵شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم
  5. شمارهٔ ۷۵۶بر راه وعده، ای گل رعنا نشسته ام
  6. شمارهٔ ۷۵۷جام می در کف ز کوی او جدایی می‌کنم
  7. شمارهٔ ۷۵۸خم می هست، چه اندیشه ی محشر دارم
  8. شمارهٔ ۷۵۹ز مستی بر دم تیغ شهادت هر زمان غلتم
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.