پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶۳

از خون خویش می به ایاغ تو می کنند

گل ها شکفتگی به دماغ تو می کنند

چون زلف عنبرین بتان، ماه و آفتاب

مشاطگی دود چراغ تو می کنند

راضی نمی شوند به گل بلبلان مست

معلوم می شود که سراغ تو می کنند

رنگ قبول، سوختگی های عشق توست

تعریف حسن لاله به داغ تو می کنند

دیوان خود به دست حریفان مده سلیم

غافل مشو که غارت باغ تو می کنند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۶۵آنکه چون گل غیر جام لعل دورانش نداد
  2. شمارهٔ ۵۶۶یاد روی او کتانم را لباس ماه کرد
  3. شمارهٔ ۵۶۷اسیر عشق از کف ساغر خوناب نگذارد
  4. شمارهٔ ۵۶۸اهل عالم که ز اقبال هما می گویند
  5. شمارهٔ ۵۶۹نه جا در باغ و بستانی، نه ره در گلشنی دارند
  6. شمارهٔ ۵۷۰مطرب این مجلس امشب راه دل‌ها می‌زند
  7. شمارهٔ ۵۷۱عشق از سرم چو شور ز میخانه کم نشد
  8. شمارهٔ ۵۷۲چون خم می امشب از مستی دلم در جوش بود
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.