پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳۷

بعد ازین از باغ در گلخن وطن خواهیم کرد

ترک همچشمی مرغان چمن خواهیم کرد

ما اسیران محبت وارث یکدیگریم

با فلک دعوی خون کوهکن خواهیم کرد

این زمان خود مصلحت را در خموشی دیده ایم

کار هرگه با سخن افتد، سخن خواهیم کرد

خارخار ناامیدی چند روزی مشکل است

همچو ماهی، خو به خار پیرهن خواهیم کرد

ما حریف این همه هنگامه سازی نیستیم

مژده یاران را که ترک انجمن خواهیم کرد

می کشد از هند، خاطر جانب ایران سلیم

همچو عنقا چند در غربت وطن خواهیم کرد؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۹گل از هوای تو در رنگ و بو نمی‌گنجد
  2. شمارهٔ ۵۴۰از بزم می چو آن قد رعنا بلند شد
  3. شمارهٔ ۵۴۱چون گل ز پاره ی دلم اسباب داده اند
  4. شمارهٔ ۵۴۲گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کرد
  5. شمارهٔ ۵۴۳زلفت ز من حزین گریزد
  6. شمارهٔ ۵۴۴ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد
  7. شمارهٔ ۵۴۵بی‌نیازی عارفان را کارسازی می‌کند
  8. شمارهٔ ۵۴۶از فروغ چهره، گلخن را چو گلشن می‌کند
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.