پرش به محتوای اصلی
سلیم تهرانی سلیم تهرانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۴

غبار خط نوخیزت ز سوی مشک می‌آید

نسیم کوچهٔ زلفت ز روی مشک می‌آید

عرق نوعی معطر می‌چکد از حلقهٔ زلفت

که پنداری مگر از شست‌و‌شوی مشک می‌آید

به یاد خط و خال او ز دل بیرون رود هوشم

به محفل در میان چون گفت‌و‌گوی مشک می‌آید

به وصل نسیه جان دادن، صلاح سینه‌ریشان است

که از سودای نقدا نقد بوی مشک می‌آید

سلیم از هرکجا عطار گلشن بار می‌بندد

به چین زلف او در جست‌و‌جوی مشک می‌آید

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۲۶هرکه شوق طایر وصل تو صیادش کند
  2. شمارهٔ ۵۲۷لاله ای هرجا که بیند، داغ ما روشن شود
  3. شمارهٔ ۵۲۸بر رخت راه نگاه از گلستان بیرون رود
  4. شمارهٔ ۵۲۹کرده‌ام در گوشهٔ ایران قناعت کار خود
  5. شمارهٔ ۵۳۰خنده ی شوخ تو فرصت به تغافل ندهد
  6. شمارهٔ ۵۳۱صبرم از درد تو تکلیف مداوا می‌کند
  7. شمارهٔ ۵۳۲دل بی‌لبت شکفته به ساغر نمی‌شود
  8. شمارهٔ ۵۳۳نهال ما که چو نی پر ز بند می‌روید
همه‌ی غزلیات ←

سلیم تهرانی درباره‌ی سلیم تهرانی

محمدقلی بیگ طرشتی تهرانی متخلص به سلیم (وفات ۱۰۵۷ قمری) شاعر ایرانی و از شاعران فارسی‌زبان دربار مغولان هند در نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم هجری قمری بود. محمدقلی طرشتی تهرانی در سالی نامعلوم در تهران زاده شد. او تحصیلات منظمی در مدرسه نگذارند «ولی چنان‌که از شعرش دریافته می‌شود، گذشته از استعداد فطری از دانش‌های زمان خود بی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.