پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۷

هرکس ندیده غارت و یغمای ترکمن

ببند اسیر بردن و تاراج تُرک من

دانم که دل از او نتوانم دگر گرفت

مشکل بود اسیر گرفتن ز ترکمن

گفتم مگر دو اسبه گریزم ز دست غم

آن هم نشسته بود چو دیدم به تَرک من

از من که تَرک جان بنمودم به راه یار

غیر از وفا چه دید که بنمود تَرک من

با تاج شه صغیر برابر نمی‌کنم

این افسر نمد که تو بینی به تَرک من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۹دارم بتی به غیر در مهر باز کن
  2. شمارهٔ ۳۶۰نگذاشت غم تنگ دهانت اثر از من
  3. شمارهٔ ۳۶۱از غبار خودنمائیها عمل را پاک کن
  4. شمارهٔ ۳۶۲آن سان سخن بگوی که بتوان نگاشتن
  5. شمارهٔ ۳۶۳خبرم نیست ز سر تا شده سودائی تو
  6. شمارهٔ ۳۶۴سواد موی تو اندر بیاض روی نکو
  7. شمارهٔ ۳۶۵ای دل من مبتلا در خم گیسوی تو
  8. شمارهٔ ۳۶۶طعنه بر ما مزن ای شیخ و به خود غره مشو
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.