پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۶

دور هجران را مگر اتمام نیست

یا مگر صبح از پی این شام نیست

با که بفرستم غم دل را بدوست

چون صبا هم محرم پیغام نیست

نی منت تنها به دام افتاده‌ام

کیست آنکو بستهٔ این دام نیست

خوانده‌ام تاریخ دور روزگار

هیچ دوری به ز دور جام نیست

چون دل من عاشقی آغاز کرد

گفتم آعاز تو را انجام نیست

هر کسی کامی گرفت از یار خویش

کس چو من در عاشقان ناکام نیست

عاشقی را شرط بی اندازه است

این قبا زیبا به هر اندام نیست

گر طریق عشق می پوئی صغیر

پخته شو کاین ره ره هر خام نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۸خدای آنچه بزلف نگار چین انداخت
  2. شمارهٔ ۱۲۹دل مرا ز کمندت سر رهائی نیست
  3. شمارهٔ ۱۳۰گفتن یک یاعلی به صدق و ارادت
  4. شمارهٔ ۱۳۱هر که بدید از تو این فراخته قامت
  5. شمارهٔ ۱۳۲ببزم قرب چو دیدم میانهٔ من و دوست
  6. شمارهٔ ۱۳۳هر گوشه فتنه ایست ز چشمان مست تست
  7. شمارهٔ ۱۳۴دلبرم شانه بگیسوی شبه گون زده است
  8. شمارهٔ ۱۳۵تنها براه دوست نباید ز جان گذشت
همه‌ی غزلیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.