شمارهٔ ۲۰

وعده کردی که به من یک دل و یکرو باشی

نه ستمکار و دل آزار و جفا جو باشی

ادامه‌ی متفرقات

شمارهٔ ۲۲روی بر هر کس کنی با تیغ تیز
شمارهٔ ۲۳کمند گیسو را گره از چه زنی
شمارهٔ ۲۴گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی
شمارهٔ ۲۵ز خیالت آن پریرو شده پیکرم خیالی
شمارهٔ ۲۶بنیاد جهان چو یافت تأسیس
شمارهٔ ۲۷ای آنکه با مرتست ایجاد
شمارهٔ ۲۸ای آنکه توئی بذات موجود
شمارهٔ ۲۹ای بار خدای لایزالی

درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.