صفی علیشاه
شمارهٔ ۲۲
روی بر هر کس کنی با تیغ تیز
رو به او آورده بخت مقبلش
صفی علیشاه
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۲۴گر تو ای دل تارک دنیا مستعمل شوی
- شمارهٔ ۲۵ز خیالت آن پریرو شده پیکرم خیالی
- شمارهٔ ۲۶بنیاد جهان چو یافت تأسیس
- شمارهٔ ۲۷ای آنکه با مرتست ایجاد
- شمارهٔ ۲۸ای آنکه توئی بذات موجود
- شمارهٔ ۲۹ای بار خدای لایزالی
- شمارهٔ ۳۰ای بار خدای فرد واحد
- شمارهٔ ۳۱ای بار خدای مستعانم
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.