صفی علیشاه
شمارهٔ ۲۷
ای آنکه با مرتست ایجاد
یادش کنی ار کست کند یاد
غیر از تو بهر دم از مکاره
ما را نرسد کسی بفریاد
صفی علیشاه
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۲۹ای بار خدای لایزالی
- شمارهٔ ۳۰ای بار خدای فرد واحد
- شمارهٔ ۳۱ای بار خدای مستعانم
- شمارهٔ ۳۲بسیج می کن ای فرخنده اوصاف
- شمارهٔ ۳۳اگر عیان شود از اهل شرع و فقر فجور
- شمارهٔ ۳۴صفی یا رب که مخلوقست و نادار
- شمارهٔ ۳۵فرو مانده‌ای گر به غم و ابتلائی
- شمارهٔ ۳۶ناصرالدین شه دو قرنست آنکه باشد شهریار
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.