پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

متفرقات

شمارهٔ ۱

ای طره مشکینت برهم‌زن سامان‌ها

وان خال خود آیینت غارتگر ایمان‌ها

از غمزه فتانت بس جان به گرو کانت

وز چاک گریبانت بس چاک گریبان‌ها

خلقی ز غمت هر شب در ناله و در یارب

جان‌ها ز لبت لب‌هاست به دندان‌ها

تا چشم کنی یک سو بندی سر صد جادو

هر مویی از آن گیسو دستی است به دستان‌ها

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳آیا شود آنروزی کائی تو بمهمانم
  2. شمارهٔ ۴خویش مکن زمانهان خیز و بیا سخن بگو
  3. شمارهٔ ۵عجب آمدم که آمد ز تو مژدهٔ وصالی
  4. شمارهٔ ۶دل رفت و راه از دستم زان نرگس مستانه
  5. شمارهٔ ۷کسی که کرد نفی تفسیر من
  6. شمارهٔ ۸تا کی سخن ز حاضر و غائب
  7. شمارهٔ ۹هنگام بهار است و چمن پرگل و سوسن
  8. شمارهٔ ۱۰سراغت دارم دارم ای ماه یگانه
همه‌ی متفرقات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.