پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

متفرقات

شمارهٔ ۳

آیا شود آنروزی کائی تو بمهمانم

آری نمک از لعت بهر دل بریانم

وز خنده شکرریزی زان لعل دلاویزم

یاقوت روان‌بخشی زان حقه مرجانم

تعویذ نظر گردد بر گردن تو دستم

قربانی ره گردد بر مقدم تو جانم

گاهی بسپاری دل بر صحبت و گفتارم

گاهی بگذاری سر بر سینه و دامانم

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵عجب آمدم که آمد ز تو مژدهٔ وصالی
  2. شمارهٔ ۶دل رفت و راه از دستم زان نرگس مستانه
  3. شمارهٔ ۷کسی که کرد نفی تفسیر من
  4. شمارهٔ ۸تا کی سخن ز حاضر و غائب
  5. شمارهٔ ۹هنگام بهار است و چمن پرگل و سوسن
  6. شمارهٔ ۱۰سراغت دارم دارم ای ماه یگانه
  7. شمارهٔ ۱۱وقت عیش و وقت نوش است ای صنم
  8. شمارهٔ ۱۲زلف تو دلم را به تپش آورد آری
همه‌ی متفرقات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.