پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

متفرقات

شمارهٔ ۹

هنگام بهار است و چمن پرگل و سوسن

آفاق چو بتخانه چین گشت مزین

از پرده در آرخ بفروز ای مه ارمن

تا دیده گیتی به نو گردد همه روشن

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۱وقت عیش و وقت نوش است ای صنم
  2. شمارهٔ ۱۲زلف تو دلم را به تپش آورد آری
  3. شمارهٔ ۱۳ز تنهایی دلم دیوانه شد آن یار همدم کو
  4. شمارهٔ ۱۴کرم‌های ترا هرگز فراموش
  5. شمارهٔ ۱۵دل و دین و علم و عقلم که شدم بعمر حاصل
  6. شمارهٔ ۱۶گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار
  7. شمارهٔ ۱۷امروز روز عید غدیر است
  8. شمارهٔ ۱۸پیش رؤیت جای ذکر آفتاب و ماه نیست
همه‌ی متفرقات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.