پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

متفرقات

شمارهٔ ۱۳

ز تنهایی دلم دیوانه شد آن یار همدم کو

به رسوایی برون از خانه شد آن زلف برهم کو

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۵دل و دین و علم و عقلم که شدم بعمر حاصل
  2. شمارهٔ ۱۶گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار
  3. شمارهٔ ۱۷امروز روز عید غدیر است
  4. شمارهٔ ۱۸پیش رؤیت جای ذکر آفتاب و ماه نیست
  5. شمارهٔ ۱۹گرهی تا زخم زلف بتی وانکنی
  6. شمارهٔ ۲۰وعده کردی که به من یک دل و یکرو باشی
  7. شمارهٔ ۲۱نیست روی توبه و برگشت بر حق دیگرم
  8. شمارهٔ ۲۲روی بر هر کس کنی با تیغ تیز
همه‌ی متفرقات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.