پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۴۹ - عبدالرقیب

بود عبدالرقیب آنکس که در کیش

بخود بیند رقیبش اقرب از خویش

پس از درک فنای خویش بینی

که این اسمش کند برجان تجلی

ندارد از حدود حق تجاوز

مراعاتش بحد است از تمایز

بپاس نفس خویش و نظم مولا

مراقب تر کسی زو نیست اصلا

بدینسان در مقامات و مراتب

بود بر حال اصحابش مراقب

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۵۱ - عبدالواسعز عبدالواسعت گویم بواقع
  2. بخش ۲۵۲ - عبدالحکیمبود عبدالحکیم آن کوست بینا
  3. بخش ۲۵۳ - عبدالودودبود عبدالودود آن پاک زادی
  4. بخش ۲۵۴ - عبدالمجیددگر از اولیا عبدالمجید است
  5. بخش ۲۵۵ - عبدالباعثتو عبدالباعث آنرا دان که احیا
  6. بخش ۲۵۶ - عبدالشهیدبود عبدالشهید آنکس که اشهاد
  7. بخش ۲۵۷ - عبدالحقبود عبدالحق آن کش حق ز باطل
  8. بخش ۲۵۸ - عبدالوکیلبود عبدالوکیل آنکس ز اطیاب
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.