پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۶۵

آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟

حسن فولاد بود گردن باریک اینجا

تیزی تیغ به جوهر چه تواند کردن؟

دل روشن چه غم از موج حوادث دارد؟

شورش بحر به گوهر چه تواند کردن؟

غفلت از دایره بی خبران بیرون است

خواب با دیده ساغر چه تواند کردن؟

کرد مغلوب، هوا عمر سبکسیر مرا

شمع با سیلی صرصر چه تواند کردن؟

بی قراران تو از کون و مکان بیرونند

گرد با مرغ سبک (پر) چه تواند کردن؟

رگ ابری چه قدر آب ز دریا گیرد؟

آستین با مژه تر چه تواند کردن؟

ناتوانان چه غم از موج حوادث دارند؟

بوریا با تن لاغر چه تواند کردن؟

دل خوبان به سخن نرم نگردد صائب

مور با سد سکندر چه تواند کردن؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۲۶۷آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟
  2. غزل شمارهٔ ۶۲۶۸توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟
  3. غزل شمارهٔ ۶۲۶۹گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن
  4. غزل شمارهٔ ۶۲۷۰پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن
  5. غزل شمارهٔ ۶۲۷۱نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن
  6. غزل شمارهٔ ۶۲۷۲بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟
  7. غزل شمارهٔ ۶۲۷۳سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن
  8. غزل شمارهٔ ۶۲۷۴پرده عیب جهان است نظر پوشیدن
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.